Het (opmerkelijke) tweede leven van de paaskaars

De paaskaars in onze eredienst staat symbool voor het licht van Pasen dat de aanwezigheid van de opgestane Jezus Christus uitstraalt. De kaars zelf is ook met allerlei Christelijke symbolen versierd. In de Commissie Liturgie en Eredienst wilden we een waardig tweede leven voor de paaskaars. Een veiling of een einde als knutselobject leek ons daar niet bij horen! Nu zijn er genoeg armlastige kerken die zich geen kaars kunnen veroorloven. Hoe die te vinden? Het gemakkelijkste bleek een kerk in Zuid-Soedan te bereiken in het plaatsje Old Fangak. Mijn zus (Sjoukje de Wit) werkt daar met gelijkgezinden aan een project voor gezondheidszorg sinds begin jaren ‘90. Ook in onze omgeving heeft zij in vele plaatsen een lezing over dit project gehouden, recent nog hier in Berghuizen. Vanuit dit project in Old Fangak is er contact met de lokale kerken. Elk jaar reist zij daar naar toe en neemt veel bagage mee. De KLM knijpt een oogje dicht bij de (forse) overschrijding van de kilo´s bagage, want ze is een goede klant! Er zijn in het plaatsje Old Fangak vier kerken, waarvan de katholieke kerk het snelste op de vraag toehapte! De symboliek van de paaskaars is in de katholieke liturgie nog belangrijker dan bij ons en voor hun kerosinebrander, die als paaskaars diende, was er geen kerosine meer! De opgestane Christus was al een poosje afwezig in de eredienst… Met dit einddoel kon de kaars dik ingepakt worden in de 2e handskleding die meegaat als beloning voor het afmaken van een tbc-kuur. Van Berghuizen via Nijensleek naar Schiphol naar Nairobi in Kenya. Douanes 7 zijn altijd spannend, want wie vervoerd er nu een paaskaars? Maar van Nairobi kon zonder problemen het vliegtuig gepakt worden naar Juba in Zuid-Soedan. De douane staat daar bekend als onbetrouwbaar en zeker als ze weten dat er hulpgoederen naar het gebied gaan van de Nuer, het volk dat in de recente burgeroorlog tegenover de machthebbende Dinka staat. Daar zit ook nog een diepere historie van nomadenveehouders versus akkerbouwers achter. Maar waarschijnlijk hield het krachtige symbool van onze kerk de snelle vingers van de douane thuis! Alle bagage werd vervolgens in een klein vliegtuigje gepropt. Door hevige regenval was het vliegveld van Old Fangak ondergelopen. Alhoewel dit gebied op dezelfde hoogte als de Sahel ligt, is het er geen onderdeel van, omdat het een gigantisch moerasgebied van de Nijl is. Toch kan het er buiten de regentijd wel heel droog zijn. In ieder geval kon er nu niet geland worden, dus werd er uitgeweken naar een droog vliegveld. Vandaar moest de (dag)reis per boot via een brede rivier voortgezet worden naar Old Fangak. Behouden kwam de paaskaars aan en deze werd de volgende zondag direct feestelijk binnengehaald met een processie. Na deze dienst waren er nog toespraakjes en kreeg onze kerk naast een zegen nog twee giften terug. Wij hebben de kaars dus zeker niet weggegeven!

Tjalling de Wit